انکیلوز مفصل فک در کودکان
انکیلوز مفصل فک یک بیماری نادر است اما به دلیل تاثیرات گسترده آن به ویژه در کودکان از اهمیت بالینی ویژهای برخوردار است. در اینگونه موارد، پروتز مفصل فک شخصیسازیشده میتواند جایگزین مناسبی برای مفصل آسیب دیده باشد.
این بیماری میتواند بر جویدن، تغذیه، رشد، مفصلبندی، بهداشت دهان و دندان و همچنین سلامت عمومی بیمار تأثیر بگذارد و علاوه بر ایجاد محدودیت در باز شدن دهان، باعث بروز تغییرات فاحش در ظاهر بیمار میگردد،
به همین دلیل درمان بهموقع و صحیح آن از اهمیت بالایی برخوردار است.
شایعترین علت بروز انکیلوز مفصل فک
براساس مطالعات، عوامل مختلفی مانند تروما و عفونت موضعی یا سیستمیک میتوانند باعث انکیلوز مفصل فک شوند.
تروما شایعترین علت بروز این بیماری است.
در کودکان، بسته به سنی که در آن انکیلوز مفصل فک رخ میدهد، مدت زمان و اینکه انکیلوز یک طرفه است یا دوطرفه، سناریوهای بالینی متفاوتی وجود دارد.
در صورتی که ترومای وارده به مفصل گیجگاهی فک نادیده گرفته شود میتواند حتی پس از چندین سال عوارض بالقوه مربوط به انکیلوز مفصل فک را ایجاد کند. به همین خاطر بیماران با احتمال تروما و آسیب به مفصل گیجگاهی فک باید با دقت توسط پزشکان ارزیابی شوند.
مفصل گیجگاهی فکی
مفصل گیجگاهی فک نوع منحصر به فردی از مفاصل بدن در نظر گرفته میشود که متشکل از کپسول مفصلی، دیسک مفصلی، کندیلهای فک پایین و سطح مفصلی استخوان تمپورال، سه رباط و عضلات ناخنک جانبی میباشد.
صفحه رشد در سر هر کندیل فک پایین واقع شده است. مفصل گیجگاهی فک پایین شبیه استخوان بلند معمولی نیست. ظرفیت رشد آن چند جهته است و با گذشت زمان، غضروف، جایگزین استخوان میشود.
این صفحه رشد باعث افزایش طول فک پایین مورد نیاز برای دندانهای دائمی بزرگتر میشود و همچنین بر روی شکلگیری فرم صورت تأثیر میگذارد. صفحه رشد استخوان داخل کندیل با کامل شدن بلوغ بسته میشود.
جراحی درمان انکیلوز مفصل فک، باعث بهبود عملکرد یا بهبود حرکت فک پایین میشود، انسداد راه هوایی را در صورت وجود برطرف میکند، به رشد طبیعی و اصلاح بدشکلی در کودکان کمک میکند و در بزرگسالان، ظاهر را ترمیم و انسداد را رفع میکند، از عود بیماری جلوگیری کرده و حفظ بهداشت دهان و دندان را تسهیل میکند.
انکیلوز مفصل گیجگاهی فکی(TMJ)
مفصل گیجگاهی فک (TMJ) یک ساختار اسکلتی پیچیده است که فعالترین مفصل بدن در نظر گرفته میشود و از لحاظ وابسته بودن عملکرد طبیعی فک به آن، بسیار حائز اهمیت است.
مفصل گیجگاهی فک دارای دو اتصال با مفصل سینوویال دو طرفه (bilateral synovial) است که از زیر با استخوان فک پایین و به استخوان تمپورال جمجمه (temporal bone of skull) از بالا متصل میشوند.
با وجود این مفصل بندی دو طرفه، این دو مفصل به عنوان یک واحد کار میکنند بنابراین به یکدیگر وابسته هستند.
این بیماری موجب آسیب به مفصل گیجگاهی فک و باریک شدن فضای آن میشود.
در موارد پیشرفتهتر، گاهی گسترش این همجوشی به قاعده جمجمه، شکاف سیگ موید، قوس زیگوماتیک و پروسه کرونوئید هم دیده میشود.
بیمارانی که مبتلا به انکیلوز مفصل فک دو طرفه هستند به عنوان نوع اگرسیو (تهاجمی) شناخته میشوند.
راه درمان انکیلور مفصل فک
انجام جراحی راه اصلی درمان انکیلوز مفصل فک است. هیچ گزینهی دیگری به تنهایی و بدون جراحی کاملاً موفقیت آمیز نبوده است. جراحیهای مختلفی برای درمان انکیلوز مفصل فک انجام میگیرد که عبارتند از:
- کندیلکتومی
- آرتروپلاستی ساده
- آرتروپلاستی اینترپوزیشن
- استفاده از عضله تمپورال
- مفصل گیجگاهی عمیق
- فاسیا لاتا
- غضروف گوش یا مواد آلوپلاستیک و بازسازی مفصل با استفاده از کوستوکندرال. پیوند (CCG)، نازکنی، ایلیاک، تاج ترقوه، سر متاتارسال یا مواد آلوپلاستیک مانند پروتز اکریلیک یا تیتانیوم
داستان بیمار
بیمار دختر ده سالهای است که با مشکل باز کردن دهانش مواجه بود. بر اساس گزارشات این کودک در سن 4 سالگی و پس از سقوط از ارتفاع، در حالیکه از تورم و درد نزدیک گوش شکایت داشت به پزشک مراجعه کرده و با دریافت مسکن و بهبود تدریجی دردش، دیگر درمان را پیگیری نکرده بود.
طبق توضیحات والدین بیمار، به مرور زمان توانایی کودک در باز کردن دهانش کمتر و کمتر شده و این محدودیت شروع به تأثیر گذاشتن بر تغذیه و سلامتی جسمی او کرده بود، به این ترتیب آزمایشات و معاینات لازم برای درمان انکیلوز مفصل فک آغاز شد.
پیش از شروع روند درمان آگاهیهای لازم به خانواده بیمار داده شد، و در نهایت بیمار تحت بیهوشی عمومی و عمل جراحی درمان انکیلوز مفصل فک قرار گرفت.
آزمایشات و معاینات لازم برای تشخیص انکیلوز مفصل فک
توموگرافی کامپیوتری (CT)، استاندارد طلایی تحقیقات رادیولوژیکی برای مدیریت بیماران مبتلا به انکیلوز مفصل فک است. همچنین معاینه فیزیکی و رادیوگرافی این بیماران برای تشخیص نهایی و شدت درگیری ساختارهای مجاور برای برنامهریزی درمان الزامی است.
کودک در زمان معاینه، خسته و از نظر روانی ناراحت به نظر میرسید. و از لحاظ ظاهری رنگ پریده، دارای چانه عقب افتاده و کوچک با ناتوانی در حرکت دادن فک پایین بود.
با معاینه داخل دهانی رابطه اکلوژن (انسداد) کلاس دو و عدم باز شدن دهان، پوسیدگیهای متعدد دندانها و بهداشت بد دهان مشخص گردید.
روش درمان به کار گرفته شده در مورد این بیمار
فلپ عضله گیجگاهی سالها برای ترمیم شکاف مورد استفاده قرار گرفته است. از جمله دلایلی که باعث میشود این روش عموماً توسط جراحان مورد استفاده قرار بگیرد عبارتند از:
- سهولت کار
- نزدیکی به مفصل گیجگاهی فک
- نتایج عملکردی خوب
- نتایج بالینی موفق
- عوارض کم
- قابلیت اطمینان
- تطبیق پذیری
- ماهیت خودزا
- انعطاف پذیری
- تامین خون کافی
- سهولت دسترسی به ناحیه کندیل
- و توانایی تغییر قوس چرخش با قرار دادن فلپ در قسمت پایین یا خلفی، که امکان انتقال ساقه بافت عروقی به ناحیه مفصل را فراهم میکند،.
در این بیمار نتایج جراحی رضایتبخشی با بکارگیری روش فوق حاصل شد.
عوارض جراحی انکیلوز مفصل فک
عود مجدد انکیلوز مفصل فک، شایعترین عوارض این جراحی است که نرخ آن به 50 درصد میرسد. بسیاری از تحقیقات بر این باورند که انتخاب ماده بین موضعی در جلوگیری از عود مهم است.
فلپ میوفاسیال گیجگاهی در جراحی ترمیمی فک و صورت استفاده میشود. مزایای فلپ میوفاسیال گیجگاهی شامل نزدیکی به مفصل گیجگاهی فک است که نیاز به جراحی اضافی را برطرف میکند و به عنوان یک منبع خودزا، خون کافی دارد پس بهترین انتخاب برای جلوگیری از عود است.
بیشتر گزارشات انکیلوز مفصل فک، به علت حذف ناکافی توده آنکیلوتیک، همچنین عدم رعایت تمرینات بعد از عمل میباشند.
انکیلوز مفصل فک دو طرفه
عدم وجود انحراف، عقب بودن استخوان فک پایین، عدم رشد چانه، و حتی عدم باز شدن دهان که در مورد این بیمار ارائه شده است، نشان میدهد که این یک مشکل دوطرفه است.
بیماران مبتلا به انکیلوز مفصل فک دو طرفه، به عنوان نوع اگرسیو در نظر گرفته میشوند.
اینگونه بیماران نه فقط به دلیل انکیلوز، بلکه به دلیل تغییر در اندازه و شکل فک پایین، باید در دوران کودکی یا بزرگسالی درمان شوند، همانطور که در مورد این بیمار مشاهده میشود.
در مواردی که با انکیلوز دو طرفه روبرو هستیم استخوان فک پایین پس از جراحی اصلاحی ظاهر متفاوتی پیدا میکند، به این خاطر که این جراحی هم نقص عملکردی و هم زیبایی شناختی را بهبود میبخشد. همچنین نتایج آن در گفتار، جویدن و حفظ بهداشت دهان تاثیر گذار است.
تمامی موارد انکیلوز مفصل فک باید به وسیله جراحی مدیریت و درمان شوند.
اهمیت تشخیص و درمان به موقع
بیماران با احتمال تروما و آسیب به مفصل گیجگاهی فک باید با دقت توسط پزشکان ارزیابی شوند زیرا این بیماری نیاز به تشخیص زودهنگام و دقیق دارد.
در صورتی که ترومای وارده به مفصل گیجگاهی فک نادیده گرفته شود میتواند حتی پس از چندین سال عوارض بالقوه مربوط به انکیلوز مفصل فک را (مشابه با این بیمار) ایجاد کند.
درمان انکیلوز مفصل گیجگاهی فک از طریق ایجاد شکاف کافی، به لحاظ جلوگیری از عود مجدد در آینده از اهمیت ویژهای برخوردار است و این تنها زمانی حاصل میشود که دسترسی خوبی به این مفصل آناتومیک پیچیده حاصل شود.
جراحان بر سر این موضوع توافق دارند که موفقیت در پیشگیری از انکیلوز مفصل فک پس از آرتروپلاستی شکاف TMJ در درجه اول به فیزیوتراپی اولیه بعد از عمل بستگی دارد که روند آن طولانی مدت است.
“نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است”
