ساخت پروتز کاستم مید همواره دشواری­‌هایی داشته­ که سبب هزینه­‌های بالا و ساخت پیچیده آن – به علت تفاوت­‌های آناتومیک بیماران – شده است. راه­‌حل این مشکل تولید پروتزهایی با سایزهای مختلف و استفاده از مناسب­‌ترین آنها برای هر بیمار بوده است. ساخت افزودنی به عنوان یک تکنولوژی مهندسی، پیشرفت‌های متعددی را در زمینه پزشکی و به طور خاص ساخت ایمپلنت­‌ها فراهم آورده ­است.

استفاده از ساخت افزایشی در پزشکی در عصر توسعه تکنولوژی­‌های جدید، انجام برنامه­‌ریزی­‌های قبل از عمل و شبیه‌سازی با استفاده از یک مدل سه بعدی فیزیکی را که به آناتومی بیمار شباهت بسیار زیادی دارد، امکان­‌پذیر نموده­ است. ساخت افزودنی تکنولوژی است که تولید مستقیم مدل­‌ها و ایمپلنت­‌ها را از مدل مجازی سه بعدی (که از سیستم طراحی به کمک کامپیوتر و  سی­‌تی­ اسکن بیمار بدست می­‌آید) را امکان­‌پذیر می­‌نماید و عمل­‌های جراحی را ساده‌­تر نموده و ریسک­‌های آن را کاهش می‌دهد. علاوه­ براین، ساخت افزایشی برای تولید ایمپلنت­‌هایی که به طور خاص برای یک بیمار مشخص با سایز، هندسه و خواص مکانیکی بهینه­ شده طراحی شده است، در حوزه­‌هایی از پزشکی نظیر جراحی فک و صورت و جمجمه نیز بکار گرفته می­‌شود.

این تحقیق نشان می­‌دهد که چگونه تکنولوژی‌های ساخت افزایشی به طراحی و ساخت مدل­‌های زیستی و ایمپلنت­‌های شخصی­‌سازی­‌شده برای بازسازی عیوب بزرگ مربوط به جمجمه اعمال می­‌گردد.

 

“نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است”