در انتهای این مطالعه تنها سه ایمپلنت دندان و فک با مشکل عدم موفقیت مواجه شدند که به دلیل وقوع عفونت غیر قابل درمان بود. این عفونت‌ها جراح را وادار به برداشتن و خارج سازی ایمپلنت کرد. باقی 67  ایمپلنت ( 67 مورد از 70 ایمپلنت کاشته شده) عملکرد موفقی را طی 2 سال پس از جراحی داشتند که موجب نرخ ابقای 95.8% ایمپلنت‌ها شد.

در ارتباط با عوارض پیش آمده بلافاصله پس از جراحی، 4 تن از بیماران درد و ناراحتی، و تورم و خونریزی پس از جایگذاری ایمپلنت را گزارش کردند. هرچند این پدیده طی چند روز با استفاده از درمان دارویی شامل مسکن و آنتی بیوتیک کاملا برطرف شد. بنابراین نرخ عوارض پیش آمده بلافاصله پس از جراحی 5.7 % (4 از 70 ایمپلنت کاشته شده) بود.

در انتها، در ارتباط با عوارض بیولوژیکی و پروتزی در پایان دوره 2 ساله پس از جراحی، صرفا یکی از بیماران از عفونت متکرر رنج می‌برد که در دسته عوارض بیولوژیکی قرار داشت. ایمپلنت این بیمار برداشته نشد، اما بیمار نیازمند استفاده از آنتی‌بیوتیک به طور مکرر برای دوره‌ای طولانی بود.

نتایج این تحقیق نشان می‌دهد در استفاده از این نوع ایمپلنت رعایت مسائل بهداشتی در حد بالا مورد نیاز خواهد بود تا تاثیر عفونت باکتریایی در بافت هنگام استفاده از ایمپلنت دندان و فک کاهش یابد. طبق نتایج به دست آمده نرخ مشکلات بیولوژیکی 1.4 % (1 از 67 ایمپلنت باقی) بود. 4 ایملپت جایگذاری شده دچار عوارض پروتزی (شکست قسمت ترمیم دندان اکریلیکسی ساپورت شده با ایمپلنت) طی مرحله پیگیری پس از جراحی شدند و برای دو بیمار دیگر دندان ترمیمی نهایی دچار پوسته پوسته شدن سرامیک شد. نرخ عوارض پروتزی 8.9 % (6 از 67) بود. نرخ کل عوارض جراحی نیز در پایان این تحقیق 14.9 % (10 ار 67) بود.

“نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است”