کرانیوپلاستی با پروتز سفارشی تیتانیومی جمجمه – بخش چهارم

اطلاعات سایز عیوب با استفاده از عملکرد رندر حجمی نرم­ افزار سی­‌تی­ اسکن با دقت بالا محاسبه گردید. مساحت سطحی میانگین عیوب برابر با هفتاد سانتی‌متر مربع بود. عیوب خیلی بزرگ با مساحت بیش از  هشتاد سانتی‌متر مربع در 45 بیمار (سی و شش درصد) بازسازی شدند. کرانیکتومی با هدف کاهش فشار درون جمجمه پس از تروما، ضربه و عفونت درون­ جمجمه­‌ای و برداشت تومور بیشترین دلایل بکارگیری کرانیکتومی بودند (مجموعا پنجاه و پنج درصد). عفونت فلپ استخوانی (بیست و یک درصد) از جراحی­‌های مغز سابق و برداشتن تومور با درگیرشدن استخوان (یازده درصد) بیشترین دلایل تجویز بعدی هستند. سایر دلایل شامل عیوب پس­از تروما، عیوب پس ­از عفونت، ناهنجاری­ مادرزادی، شکستگی‌های رشدکرده یا ناهنجاری­‌های ناشی از کرانیوتومی‌های متعدد است.

کرانیوپلاستی با تیتانیوم چه به صورت شخصی­‌سازی­‌شده و چه با استفاده از مش، به­ صورت گسترده­‌ای گزارش شده­ و با مطالعات وسیع انجام­ شده روی مواد زیست­ سازگار، عملکرد آن تائید شده‌است. ایمپلنت­‌های شخصی‌سازی­‌شده خواصی نظیر تناسب عالی با عیب، نتایج زیبایی با رضایت­‌بخشی بالا و رضایت­مند بودن بیماران را داراست. در یک مطالعه محققان یک عدم­ موفقیت را در بین 148 کرانیوپلاستی با ایمپلنت شخصی­‌سازی­‌شده گزارش دادند.

“نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است”

کرانیوپلاستی با پروتز سفارشی جمجمه – بخش دوم

بازسازی عیوب مربوط به جمجمه و فرق سر همچنان جراحان را به چالش می­‌کشد. عیوب جمجمه می­‌توانند از رنج وسیعی از فرآیندهای پاتالوژیکی یا مداخلات درمانی ناشی شوند. بازسازی این عیوب برای بازیابی زیبایی طبیعی جمجمه و صورت و محافظت از مغز از آسیب­‌های احتمالی ضروری است. یک کرانیوپلاستی ایده‌­آل باید از لحاظ زیبایی نتایج بسیار خوبی داشته باشد، قابلیت مقاومت دربرابر آسیب و ضربه مستقیم بدون شکستگی و واماندگی داشته باشد، از نظر عوارض جانبی تاثیرات بسیار اندکی روی بیمار داشته باشد و در بلندمدت پایدار باشد. در حال حاضر نتایج محافظتی و زیبایی بازسازی جمجمه عامل اصلی برای انتخاب و استفاده از این روش است. روش­‌های متنوعی جهت ترمیم این عیوب با استفاده از اتوگرافت، آلوگرافت و مواد زیست ­سازگار دیگر نظیر طلا، فولاد ضدزنگ، ویتالیوم، تنتالوم، تیتانیوم، پلی ­اتیلن، متیل­ مت اکریلات، PEEK، اکریلیک، سرامیک­‌ها و شیشه­‌های زیست­ فعال، به صورت تکی یا ترکیبی توسعه­ داده ­شده‌اند. روش ایده‌آلی وجود ندارد، زیرا هر روش محدودیت­‌های خود را داراست. وقتی از اتوگرافت­‌ها استفاده می­‌شود، مشکلات پیش­رو شامل کانتور رضایت­‌بخش پیوند و پایداری بلندمدت است، خصوصا تحلیل­ رفتن پیوند استخوان و همچنین عوارض­ جانبی محل برداشت استخوان جهت پیوند. همچنین برای موادزیستی نیز نرخ عفونت بالا و گسیختگی ماده گزارش شده ­است.

 

“نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است”