ساخت افزودنی در تولید پروتز شخصی – سه

نشان‌ داده شده‌است که تا ۳۴ درصد از بیمارانی که استخوان فیبولا آنها برداشت شده است، جهت جابه‌جایی (راه رفتن و دویدن) تا ۸ سال پس از عمل جراحی دچار مشکل هستند. به علاوه نوسازی و بازسازی دندان‌ها در پیوند فیبولا به دلیل اختلاف ارتفاع مندیبل و قطر فیبولا دشوار است.

روش‌های دیگری نیز برای بازسازی مندیبل گزارش شده‌اند از جمله پیوند استخوان آزاد، پیوند استخوان پدیکل که برای هر یک از آن‌ها درصد‌های مختلفی از موفقیت نسبت داده شده‌است. با توجه به مشکلات گفته شده نیاز مبرمی به استفاده از روشی جدید برای باز‌سازی که نیاز‌های عملکردی و زیبایی مورد نیاز بیمار را فراهم کند، استفاده‌ از آن برای پزشک راحت باشد، برای بیمارانی که بیماری‌های ثانویه دارند قابل استفاده باشد و نتیجه نهایی آن قابل پیش‌بینی و با نرخ موفقیت بالا باشد، احساس می‌شود.

اوسئواینتگریشن (اتصال مستقیم استخوان به مواد مصنوعی) در زمینه ایمپلنت‌های دهانی به دلیل نتایج بلند‌مدت عالی، تحول ایجاد کرده و با این مزیت که نتیجه کیفی آن قابل پیش‌بینی است شناخته می‌شود. پیشرفت روش‌های تولید از جمله ساخت افزودنی، روشی که در آن یک ماده به طور کامل از روی طراحی کامپیوتری ساخته می‌شود، در زمینه ایمپلنتولوژی اهمیت یافته است.

 

“نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است”

 

تکنولوژی ساخت افزایشی در زمینه بازسازی استخوان‌های فک و صورت، امکان استفاده از پروتز‌های سفارشی و شخصی‌سازی‌شده فک را برای متخصصین و جراحان فراهم کرده است. پروتز‌هایی که هم از لحاظ زیبایی و هم از لحاظ استحکام مکانیکی، شرایط مورد نیاز بیمار را فراهم می‌کنند. این تکنیک ساخت، امکان تولید ساختاری نوین و کارآمد که به صورت ترکیبی از نواحی متخلخل و سالید (تو پر) است را فراهم می‌کند. قسمت‌‌های متخلخل برای رشد استخوانی و تکمیل بازسازی مناسب است و نواحی سالید استحکام و شرایط بیومکانیکی مورد نیاز را ایجاد می‌کند.

یک پروتز مندیبل شخصی‌سازی شده با موفقیت جهت بازسازی ضایعه مندیبل ناشی از برداشت تومور استفاده شد. در طی بازه زمانی ۹ ماهه پس از جراحی بیمار دچار عوارض و مشکلی نشد. در مدت زمان کوتاه عمل جراحی، نتیجه مناسب از نظر زیبایی و سطح بالای رضایت بیمار در مورد این کیس گزارش شده است. می‌توان پروتز‌های طراحی شده به صورت منحصربه‌فرد را به عنوان جایگزین پیوند‌‌ فیبولا و روش‌های دیگر جراحی باز‌سازی عنوان کرد. نقش تخلخل، هندسه و نسبت بهینه قسمت‌های سالید و متخلخل و همچنین شرایط سطح پروتز در تماس با بافت نرم باید به وسیله تحقیقات بلند مدت بالینی مورد ارزیابی قرار گیرد.

“نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است”