کرانیوپلاستی جمجمه به دو روش – بخش چهارم
کرانیوپلاستی جمجمه به دو روش – بخش چهارم
تجربه کار با ایمپلنتهای سفارشی بسیار است. ایمپلنتهای فلزی تولید شده با فرزکاری قیمت بالایی دارند زیرا در فرایندی کاهشی از یک بلوک بزرگ از ماده، ماشینکاری میشوند. این فرآیند ساخت مقدار زیادی ضایعات ایجاد میکند. فرآیندهای افزایشی (ساخت افزودنی) مزایای مشخصی دارند ولی از لحاظ فنی مشکلتر هستند زیرا ایمپلنتها به روشی لایه به لایه از پودر تیتانیوم بر اساس یک فایل CAD (طراحی شده به کمک کامپیوتر) ساخته میشوند. فرآیند ساخت نسبتا کوتاه است و فقط مقداری از ماده استفاده میشود که برای ساخت ایمپلنت مورد نیاز است.
میتوان نتیجه گرفت الگوریتم درمانی بیماران با عیوب جمجمهای بزرگ ناشی از دلایل مختلف با استفاده از ایمپلنتهای شخصیسازیشده، در 10 سال گذشته قابلیت اطمینان و اعتبار خود را اثبات نموده است. یک نتیجه گیری ممکن این است که میتوان تمام عملهای جراحی اولیه بازسازی عیوب جمجمهای بزرگ را با ایمپلنتهای شخصیسازیشده انجام داد. هرچند این به معنی صرفنظر نمودن از مواد پیوند استخوانی است که یکی از مهمترین استانداردهای طلایی در عملهای بازسازی هستند و نسبت به تمام مواد مصنوعی برتری دارند. با دانستن ریسکهای بالقوه ایمپلنتهای بزرگ، انتظار میرود که در آینده نزدیک ساخت افزایشی هندسه و ساختاری با تخلخل درجهبندی شده، سطوح زیست فعال و ساختارهای اسفنجی (trabecular) برای ایمپلنتها فراهم آورد که به عنوان داربست (scaffold) برای سلولهای زنده عمل میکنند. در کاربردهای پزشکی این داربستها باید با مواد مناسبی ترکیب شوند که ملاحظات مکانیکی و بیولوژیکی برای آنها در نظر گرفته شدهاست.
“نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است”