ارزیابی جایگزینی پروتز مصنوعی مفصل گیجگاهی فکی با مفاصل مبتلا به انکلیوز – قسمت دوم
مراحل درمان مشکل انکیلوز مفصل برای هر بیمار و بنابر مشکلات عنوان شده از طرف او در مدت زمان گزارشنویسی، حداکثر قابلیت باز کردن دهان، شرایط تغذیه عمومی بیمار و گستره و میزان دفورمیتی یا ناهنجاری ظاهری صورت ناشی از انکیلوز به صورت شخصیسازی شده طراحی و برنامهریزی شد. در مجموع ۸ بیمار در این مطالعه بررسی شدند که از این بین ۵ بیمار ابتدا به روش آتروپلاستی شکاف و پس از آن جایگزینی مفصل تحت درمان قرار گرفتند. دو مورد از طریق استخوانسازی کششی و برای افزایش ارتفاع راموس و طول تنه (بخش افقی) مندیبل تحت درمان قرار گرفتند و پس از بازه سه ماهه برای تقویت استخوان فرآیند آتروپلاستی شکاف و جایگزینی کامل مفصل گیجگاهی فکی بر روی آنها انجام شد.
فرآیند جراحی
تحت بیهوشی کامل از طریق لولهگذاری مسیر نای از طریق بینی، و با اپروچ ترکیبی تحت و پشت فک پایین و ناحیه جلوی گوش مفصل انکیلوز اکسپوز و نمایان شد. روش رایج آتروپلاستی شکاف مورد استفاده قرار گرفت تا بلوکی به اندازه حداقل ۵/۲ سانتیمتر جدا شده و شرایط جایگذاری قطعه فسا را فراهم سازد. کورونوئیدکتومی یک طرفه از طریق برشهای صورت گرفته انجامشد و باز شدن حدود ۳۵ میلیمتری دهان بررسی و تایید شد. در صورتی که میزان باز شدن دهان کمتر از این مقدار بود کورونوئیدکتومی سمت مقابل نیز از طریق اپروچ داخل دهانی در حین جراحی صورت میگرفت.
از طریق یک الماسه تراشکاری که به صورت خاص برای این منظور طراحی شده بود و یا یک الماسه رفت و برگشتی سطوح و برجستگی ناحیه مفصل برای قرارگیری و تطابق بهتر قطعه فسا مفصل مصنوعی فکی گیجگاهی صاف شد. انتهای مته شکلی کروی داشت به صورتی که با سطح کروی داخلی قطعه فسا هماهنگ بود. ثابت سازی بین فکی یا فیکسیشن اینترماگزیلاری از طریق سیم و کش لاستیکی و در ادامه قراردهی پروتز فسا در محل آماده شده صورت گرفت. ابتدا نمونه آزمایشی اندازهگیری فسا مورد استفاده قرار گرفت تا جایگیری اولیه پروتز بررسی شود و فسا به صورتی قرار گرفت که حدودا موازی صفحه افقی فرانکفورت باشد. فیکسیشن ابتدا از طریق دو پیج دو میلیمتری صورت گرفت و سپس توسط حداقل دو پیچ دو میلیمتری دیگر تکمیل شد.
در قسمت بعدی مراحل بعدی جراحی را مطالعه بفرمایید
ارزیابی جایگزینی پروتز مصنوعی مفصل گیجگاهی فکی با مفاصل مبتلا به انکلیوز – قسمت اول
انکیلوز مفصل گیجگاهی فکی بیماریای است که با همجوشی (استخوانسازی) سطوح مفصل همراه بوده و منجر به بروز مشکلات شدید در عملکردهای اساسی دهان از جمله بلع، تکلم و جویدن به همراه درجات متفاوتی از مشکلات ظاهری، بهداشت دهان و فیزیولوژیکی میشود.
این بیماری به دو دسته درون مفصلی و یا خارج مفصلی تقسیم میشود. انکیلوز درونمفصلی عموما بعد از آسیب یا عفونت ایجاد میشود در حالی که نوع خارجمفصلی میتواند ناشی از گستره وسیعی از سایر ناهنجاریها از جمله مشکلات عضلانی، عصبی، فرآیندهای التهابی و تومورهای بافت نرم و استخوانی باشد.
روشهای درمانی متنوعی برای درمان بیماری انکیلوز مفصل گیجگاهی فکی معرفیشدهاند. روشهای مانند آتروپلاستی با شکاف (gap atroplasty)، آتروپلاستی شکاف بینموضعی و بازسازی کامل مفصل با استفاده از مواد پیوندی و یا مصنوعی جز این موارد هستند.
یکی از روشهای درمانی مفاصل گیجگاهی فکی مبتلا به انکیلوز بازسازی کامل مفصل به کمک زیستمادههای مصنوعی یا پیوندی است. هدف این مقاله ارائه خلاصهای از نتایج بالینی به دست آمده از درمان و بازسازی انکیلوز مفاصل گیجگاهی فکی به کمک پروتزهای مصنوعی جایگزینی مفصل یا ATMJR میباشد.
این مطالعه یک آنالیز مقایسهای بین تمامی بیمارانی است که در یک مرکز درمانی زیر نظر یک جراح به مدت دو سال در بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ تحت شرایط خاصی درمان شده اند. مطابق تشخیص برگرفته از آزمایش بالینی و تصاویر رادیوگرافی مشکل تمامی این بیماران انکیلوز مفصل گیجگاهی فکی تشخیص دادهشده و توسط روش های آتروگرافی شکافی و بازسازی مفصل به کمک سیستم پروتزهای مصنوعی TMJ تحت درمان قرار گرفته اند. معیارهای انتخاب بیماران برای بررسی در این مقاله علاوه بر وجود مدارکی بالینی و رادیولوژی مبنی بر ابتلا به انکیلوز استخوانی شامل مورادی همچون حداقل عدم قرینگی در صورت، گذر از سنین رشد و داشتن تمایل به شرکت در فالواپ ۱۲ماهه پس از جراحی بوده است. همچنین بیمارانی که سابقه جراحیهای فک داشتهاند از این مطالعه حذف شدهاند.
در قسمت بعدی نحوه درمان بیماران و شرح فرآیند جراحی عنوان خواهد شد.
