کرانیوپلاستی – مقایسه دو روش – بخش دوم

آسیب­‌های­ جمجمه، خون­ریزی و سکته مغزی باعث ایجاد شرایط تهدیدکننده­‌ای برای زندگی فرد می­‌شود. جراحی باز کردن جمجمه، کرانیوپلاستی با هدف کاهش فشار به عنوان روشی حیاتی و استاندارد برای نجات جان بیمار در اتاق عمل شناخته شده­ است. در حین این روش، قسمت­‌های بزرگی از استخوان جمجمه باید برداشته شوند. از دیگر موارد نیاز به جراحی کرانیکتومی، اختلالات ایجاد شده توسط تومورها، جراحی­‌های مربوط به صرع یا عفونت است. در هلند نیز همانند سایر کشورها می‌­توان نمونه­‌های استخوان برداشت­ شده را با فرآیند فریز کردن یا قرار دادن در دیواره شکمی حفظ نمود. به خاطر فرایند پیری و همچنین به علت دلایل دیگر، تعداد بیماران کرانیکتومی یا بیماران با عیوب مربوط به جمجمه که درخواست بازسازی و ترمیم دارند رو به افزایش است. استفاده از استخوان پیوندی بیمار هنوز هم به عنوان استانداردی طلایی در بازسازی عیوب جمجمه درنظر گرفته می­‌شود اما روش­‌های جایگزین نظیر ایمپلنت­‌های شخصی­‌سازی­‌شده یا غیر شخصی­‌سازی­‌شده از مواد مصنوعی زیست سازگار نیز استفاده می‌شوند. کاشت دوباره نمونه­‌های استخوان پیوندی می­‌تواند منجر به عفونت یا تحلیل و از بین رفتن استخوان شود که خود باعث مداخلات پزشکی دیگر می‌­شود. با استفاده از طراحی و ساخت به کمک کامپیوتر(CAD, CAM)، می‌­توان ایمپلنت­‌های شخصی­‌سازی­‌شده­­(PSI) منحصربه‌فردی ساخت که دقت بسیار بالایی دارند.

این مقاله درصد موفقیت، میزان شکایت‌ها، مدت زمان جراحی و بستری و هزینه را در جراحی بازسازی جمجمه در دو روش استفاده از پیوند استخوانی و استفاده از پروتز شخصی‌سازی‌شده مقایسه می‌کند.

 

“نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است”