مفصل مصنوعی فک

ارزیابی جایگزینی پروتز مصنوعی مفصل گیجگاهی فکی با مفاصل مبتلا به انکلیوز – قسمت اول

انکیلوز مفصل گیجگاهی فکی بیماری‌ای است که با همجوشی (استخوان‌سازی) سطوح مفصل همراه بوده و منجر به بروز مشکلات شدید در عملکردهای اساسی دهان از جمله بلع، تکلم و جویدن به همراه درجات متفاوتی از مشکلات ظاهری، بهداشت دهان و فیزیولوژیکی می‌شود.

این بیماری به دو دسته درون مفصلی و یا خارج مفصلی تقسیم می‌شود. انکیلوز درون‌مفصلی عموما بعد از آسیب یا عفونت ایجاد می‌شود در حالی که نوع خارج‌مفصلی می‌تواند ناشی از گستره وسیعی از سایر ناهنجاری‌ها از جمله مشکلات عضلانی، عصبی،  فرآیند‌های التهابی  و تومورهای بافت نرم و استخوانی باشد.

روش‌های درمانی متنوعی برای درمان بیماری انکیلوز مفصل گیجگاهی فکی معرفی‌شده‌اند. روش‌های مانند آتروپلاستی با شکاف (gap atroplasty)، آتروپلاستی شکاف بین‌موضعی و بازسازی کامل مفصل با استفاده از مواد پیوندی و یا مصنوعی جز این موارد هستند.

یکی از روش‌های درمانی مفاصل گیجگاهی فکی مبتلا به انکیلوز بازسازی کامل مفصل به کمک زیست‌ماده‌های مصنوعی یا پیوندی است. هدف این مقاله ارائه خلاصه‌ای از نتایج بالینی به دست آمده از درمان و بازسازی انکیلوز مفاصل گیجگاهی فکی به کمک پروتز‌های مصنوعی جایگزینی مفصل یا ATMJR می‌باشد.

این مطالعه یک آنالیز مقایسه‌ای بین تمامی بیمارانی‌ است که در یک مرکز درمانی زیر نظر یک جراح به مدت دو سال در بین سال‌های ۲۰۱۵ تا  ۲۰۱۷ تحت شرایط خاصی درمان شده ‌اند. مطابق تشخیص برگرفته از آزمایش بالینی و تصاویر رادیوگرافی مشکل تمامی این بیماران انکیلوز مفصل گیجگاهی فکی تشخیص داده‌شده و توسط روش های آتروگرافی شکافی و بازسازی مفصل به کمک سیستم پروتز‌های مصنوعی TMJ تحت درمان قرار گرفته اند. معیار‌های انتخاب بیماران برای بررسی در این مقاله علاوه بر وجود مدارکی بالینی و رادیولوژی مبنی بر ابتلا به انکیلوز استخوانی شامل مورادی همچون حداقل عدم قرینگی در صورت، گذر از سنین رشد و داشتن تمایل به شرکت در فالو‌اپ ۱۲ماهه پس از جراحی بوده است. همچنین بیمارانی که سابقه جراحی‌های فک داشته‌اند از این مطالعه حذف شده‌اند.

در قسمت بعدی نحوه درمان بیماران و شرح فرآیند جراحی عنوان خواهد شد.