پروتز‌های سفارشی پرینت سه‌بعدی شده سابپریوستیل تیتانیومی برای بازساری آتروفی مندیبل خلفی در بیماران مسن – قسمت چهارم

1نتایج تحقیق

با توجه با نتایج نهایی تحقیق، شرایط قرارگیری و فیت بودن پروتز‌های سابپریوستیل شدیدا رضایت بخش بود. میانگین نمره فیت بودن ۷ از ۱۰ بود و تنها دو مورد تطابق ناکافی  داشتند ( با نمره ۴ و ۵) که دلیل آن وجود آرتیفکت ناشی از تاج دندان‌ها مجاور در طی قرآیند شبیه‌سازی ۳بعدی بوده است. هر چند این دو مورد در حین جراحی با استخوان بیمار‌ها تطابق داده شدند.

میانگین مدت زمان جراحی ۳/۴۴ دقیقه (انحراف از معیار 4/19± با میانه ۳۷) بود. هر چند این مقدار به شدت تحت تاثیر دو موردی بود که تطابق آن‌ها با استخوان شرایط مطلوب را نداشت، مواردی که ۸۵ و ۶۷ دقیقه از لحظه بیهوشی تا بخیه زمان بردند.

در فالو آپ یک ساله بیماران هیچکدام از ایمپلنت‌ها از دست نرفت (دچار فیلر یا غیر قابل استفاده نشد) و در نتیجه نرخ ماندگاری یکساله ۱۰۰ درصد بود. هر چند یکی از پروتز‌ها بلافاصله پس از عمل عوارضی از جمله درد و ناراحتی بیمار و همچنین ترشحات پس از جایگذاری ایجاد کرد و دو بیمار عوارض بلندمدت نشان دادند. عوارض کوتاه‌مدت شامل ۱۰ درصد بیماران و عوارض بلندمدت شامل ۲۰ درصد بیماران شد. هرچند همه این عوارض ذاتا جزئی  بودند اما ۳۰ درصد بیماران شرکت‌کننده دچار عوارض شدند.

با وجو اینکه این تحقیق دارای محدودیت‌هایی از جمله تعداد محدود نمونه‌ها و مدت زمان فالو‌آپ کوتاه‌مدت بود همچنان میتوان نتیجه‌گیری مثبتی برای آن متجسم شد. این روش ثابت کرد روش مناسبی برای ساخت پروتز‌های سابپریوستیل با دقت تولید بالا برای بیماران مسن دچار به آتروفی شدید استخوانی که از استفاده از روش‌های تهاجمی و بلندمدت درمان از جمله احیا استخوانی امتناع می‌ورزند مناسب است. علاوه بر این میزان عوارض کوتاه‌مدت و بلند‌مدت ایجاد شده نیز کم بود.

 

پروتز‌های سفارشی پرینت سه‌بعدی شده ساب‌پریوستئال تیتانیومی برای بازساری آتروفی مندیبل خلفی در بیماران مسن – قسمت سوم

در فاصله زمانی بین ژانویه ۲۰۱۷ تا ژانویه ۲۰۱۸ تعدادی بیمار بالای ۶۵ سال که دچار بی‌دندانی موضعی در قسمت خلفی مندیبل شده و حداقل دو دندان رو از دست داده بودند و تمایلی به استفاده از روش‌های احیای استخوانی نداشتند برای این مطالعه انتخاب شدند. این بیماران توسط پروتز‌های سابپریوستیل شخصی‌سازی شده که بر اساس تصاویر CBCT طراحی و از جنس تیتانیوم به روش ساخت افزایشی یا پرینت سه‌بعدی ساخته شده ‌بودند تحت درمان قرار گرفتند. نتایج مورد ارزیابی عبارتند از ثبات و قرارگیری منساب پروتز‌ها در محل مورد نظر، مدت زمان جراحی و مداخله، عمر پروتز و عوارض کوتاه و بلند‌مدت. همه بیماران به مدت یک سال پس از جراحی فالو شدند.

     

طراحی پروتز

اطلاعات دایکام به دست آمده از تصاویر CBCT استخراج شده و از طریق نرم‌افزار‌های تخصصی مهندسی پزشکی، آناتومی استخوان باقی‌مانده بیمار به صورت سه‌بعدی باز‌سازی شد.  فایل نهایی در قالب فرمت STL ذخیره گردید. در این مرحله با دقت و در نظر گرفتن موارد مختلف ( از جمله محل عصب الوئول تحتانی) محل قرارگیری سازه پروتز بر روی استخوان و شرایط استخوان کورتیکال ارزیابی شد و بهترین محل قرارگیری پیچ‌های فیکسیشن پروتز انتخاب شد.

فایل stl مدل نهایی به نرم افزار دیگری منتقل شد تا برای اصلاح لبه‌ها و کنترل کیفی نهایی و  تنظیمات نهایی آماده شود. در انتها فایل نهایی آماده تولید شد.

جراحی

پس از آماده‌سازی محل قرارگیری پروتز سابپریوستیل، از بسته‌بندی استریل خارج شده و بر روی محل مورد نظر قرار گرفت تا میزان تطابق آن ارزیابی شده و سپس از به کمک مینی‌پیچ‌های استئوسینتتیک فیکس شود. سپس بخیه زده شده و از طریق برش جداسازی پریوست شرایط برای ترمیم ضخم فراهم شد.

در پست بعدی نتایج این تحقیق، جمع‌بندی و محدودیت‌های موجود در این مطالعه عنوان خواهد شد.